Onderstaande tekst heb ik een tijdje geleden van een heel dierbare vriendin gekregen. Zij had deze op haar beurt ook weer van iemand anders, dus de schrijver/schrijfster is onbekend.
Is meer dan iemand tegenkomen of bij elkaar zijn.
Je ontmoet niet zoveel mensen.
Ontmoeten heeft iets van verwondering en herkenning.
Die ander is antwoord of vraag op iets in jou.
Een echte ontmoeting raakt je.
Ze vraagt openheid van jou.
Niet dat je alles moet zeggen tegen de ander,
maar wel dat die ander jou iets mag zeggen of vragen.
Ontmoeten is de ander binnenlaten in het huis van jezelf.
Met het risico dat hij of zij ontdekt dat niet alles echt is in je huis.
Dat je soms kwetsbaar bent.
En soms anderen gewoon napraat.
Iemand ontmoeten is iemand binnenlaten
in de binnenste cirkel van je leven.
Hij of zij zal vragen naar je ervaringen, gewoontes, gevoelens en opvattingen.
Pas als je die ander zo diep laat binnendringen
kun je van ontmoeting spreken.
Een echte ontmoeting laat sporen na …
Als je het mij vraagt is het ontmoeten van je medemens een van de meest wezenlijke dingen om samen te kunnen werken, samen te kunnen leven, samen te kunnen zijn.
Het vraagt van jou als mens dat je je oprecht kunt verwonderen over de ander en ook dat je jezelf in alle kwetsbaarheid durft te openen voor die ander. Voorwaar niet eenvoudig om te doen.
Ik wens ieder van jullie heel veel mooie ontmoetingen in 2012 …
Dinsdag 17 januari 2012 vond het eerste Huiskamer-diner plaats op de Blankenhoeve in Oud Ade. Geinspireerd door de Bewegende Beelden Diners van Engbert Breuker en Adriaan de Man hadden Martin Doolaard en ik het plan opgevat om ook een dergelijk initiatief te starten.
Nederlands
